Hij belt bij mij thuis aan in de afgesproken tijdspanne. Ik laat hem binnen en hij gaat aan het werk. De eerste uitwisseling bestaat uit mevrouw en ge-u, maar echt spraakzaam is de monteur niet. Duidelijk een man op een missie. Hij ziet er verzorgd uit, atletisch, krachtig. Tegelijkertijd klopt er iets niet voor mijn gevoel. Gekke gozer, denk ik als eerste reactie op onze ontmoeting en besluit weer achter mijn laptop te kruipen.

Na een tijdje wint mijn nieuwsgierigheid het van mijn vooroordeel. Ik loop naar hem toe en vraag of hij al lang voor het nutsbedrijf werkt.

Hij begint te vertellen. Omgeschoold tot monteur is dit zijn eerste klus. Een aantal jaar geleden, toen defensie moest bezuinigen, werd hij ontslagen. Hij heeft een kleine 10 jaar met veel plezier bij defensie gewerkt. Hij noemt zijn bataljon, 11 Luchtmobiele Brigade. Ik kijk hem met niet begrijpende ogen aan. “Rode baretten”, vult hij aan.

Dan realiseer ik mij met wat voor iemand ik te maken heb, het neusje van de zalm van de landmacht.

Deze man heeft missies naar landen gemaakt waar jij en ik niet op vakantie willen gaan. Al kregen we die gratis aangeboden met een zak geld erbij. Discipline, snelheid, inventiviteit, samenwerken, uithoudingsvermogen, een paar eigenschappen die je nodig hebt om in deze missies te opereren. Ondanks de psychische wonden die hij opgelopen heeft met dit werk, mist hij het leger vertelt hij.

Ik zie zijn verleden voor me, samengesteld uit beelden die ik van televisie ken. Tegelijkertijd zie ik hem nu als monteur voor me. Aanbellend van deur tot deur, zijn routineklus uitvoerend. Niet meer gewapend met mitrailleur, maar met gereedschapskist en voorlichtingsstickers. Het contrast kan niet groter zijn.

Wat heeft deze man een enorme omschakeling moeten maken toen hij ontslagen werd bij defensie, bedenk ik mij. Wat een veerkracht moet je hebben om jezelf om te scholen van rode baret tot monteur. Van datgene waar je hart letterlijk en figuurlijk sneller van gaat kloppen, tot een beroep dat, in zijn optiek, simpelweg de rekeningen betaalt.

Het is de tegenstelling van energie, gebundeld in één lichaam, die me raakt. Nu begrijp ik mijn vooroordeel, ik kon hem niet in een hokje plaatsen. Hij is van-deur-tot-deur monteur en militair in een. Maar hij ìs eigenlijk geen monteur. Hij is in hart en nieren een krijger, maar het ontbreekt hem aan een leger, dus werkt hij als monteur.

De man is een levend voorbeeld van hoe we ons aan het leven hebben aan te passen, of we willen of niet. Dan moeten we diep in onszelf reiken om een brug te bouwen tussen twee uitersten, om te aanvaarden wat we gedwongen worden los te laten en het nieuwe te omarmen. Dit gaat meestal niet zonder slag of stoot, het roept meestal een hoop emoties op. We zijn immers mensen. Maar we maken er het beste van. Zo ook hij.

En de volgende deurbel klinkt.

Ervaar jij ook een flinke omschakeling in je leven? En merk je dat je daar moeite mee hebt? Voel je weerstand tegen je huidige levensomstandigheden? Met behulp van acupunctuur kan ik je helpen om weer in rustiger vaarwater terecht te komen. Door de behandelingen ervaar je minder spanning en word je je bewust van houdingen of gedachten die je weerstand voeden.

Voor reacties of vragen, bel, app of mail me vrijblijvend via 06-13 616 501 of info@maudvanderveldt.nl.

Deel deze blog via: