Opeens drong de realiteit tot Jonie door. Staand op een platform met een band rond haar enkels waar een elastiek aan zat, dat aan de andere kant was bevestigd aan de balustrade van de brug. Om honderd meter lager een bloempje te plukken. Voor haar vriendin, omdat die op zoek was naar dat ene gouden madeliefje. Waarom sta ìk hier?, vroeg Jonie zich af. Ze keek angstig de diepte in.

De scene lijkt absurd, maar wij mensen doen de gekste dingen voor een ander. Of de ander onze hulp nou expliciet vraagt of zonder woorden te gebruiken onze hulp verwacht. Of, wij onze hulp al aanbieden, voordat de ander goed en wel is uitgesproken. Feit is dat wij anderen graag helpen, maar ons niet altijd realiseren wat het ons ‘kost’.

Een paar subtielere voorbeelden uit alledag. Een aardige collega vraagt hoe je weekend was en aansluitend of je een klusje voor hem kan doen, terwijl dat klusje niet tot je taken behoort. Een vriendin stort bij ieder contact dat jullie hebben, haar frustraties over je uit. Zonder dat je partner het aan je vraagt, regel jij de oppas omdat hij onverwachts buiten de deur moet zijn, terwijl hij op de kinderen zou passen.

Natuurlijk is het geen probleem om iets voor een ander te doen. Het zou niet goed zijn als we dat niet doen. Echter, de vraag is of we ons bewust zijn van wat we voor een ander doen en of we ons daar comfortabel bij voelen. Het verschil zit hem in bewust een keuze maken om in een specifieke situatie iemand behulpzaam te zijn versus op de automatische piloot iemand helpen.

Wanneer je iemand helpt terwijl dat niet prettig voelt, prefereer je de behoefte van de ander boven die van jezelf. Je neemt een probleem van iemand anders over, terwijl je dat eigenlijk niet wilt. Mijn en dijn lopen door elkaar. Je bewaakt je eigen grens niet.

Je eigen grenzen niet bewaken geeft een onprettig gevoel. Je doet het klusje voor de aardige collega, maar ondertussen vreet je jezelf op, omdat je geen nee tegen hem durft te zeggen. Want hij is zo aardig. Altijd als je je vriendin gesproken hebt, voel jij je moe. Niet jouw partner, maar jij wringt je in allerlei bochten om een oppas te vinden.

Het niet bewaken van je eigen grenzen levert een gevecht in jezelf op. Het gevecht ontstaat doordat je aan de ene kant niet wilt helpen en aan de andere kant vindt dat je móet helpen. Met andere woorden, je hebt het gevoel dat je geen keus hebt dan te helpen. En dat gaat knellen.

Het gevecht tussen niet willen helpen en de  overtuiging dat je moet helpen, zet zich vast in lichaam en geest met nadelige gevolgen. Het vastzetten kost je ten eerste kracht waardoor je jezelf tekort doet. Daarnaast kan het vastzetten leiden tot klachten, omdat klachten ontstaan wanneer de energie niet vrij stroomt. Ten derde word je er ongelukkig van, omdat je niet trouw bent aan jezelf.

Er ontstaat ruimte in je lijf en hoofd wanneer je jezelf toestaat om af te vragen of het probleem jouw eigendom is. Wie heeft er in eerste instantie last van als het probleem niet wordt opgelost? Wiens verantwoordelijkheid is het? Kan de ander het zelf oplossen? Door vragen te stellen, geef je jezelf de ruimte om bewust te bepalen waar het probleem thuishoort. Daarmee wordt helder wat van jou is en wat van een ander en kan je een bewuste keuze maken of je wilt helpen of niet.

Vind je het moeilijk om mijn en dijn uit elkaar te houden? De komende maand geef ik drie gratis telefonische verhelderingssessies van 30 minuten weg. Je kan je aanmelden via info@maudvanderveldt.nl.

Deel deze blog via: